અક્ષયપાત્ર-3

૨)
ફ્લોરા ફાઉન્ટનના ફૂટપાથ પર
એ લગભગ દેખાયા વગર છાપા નીચે સૂઇ રહેતી હતી
તડકો છાપામાં પીળો પડી ગયો હતો
ટેવાયેલાં લોકો હવે એને ઓળખતા નથી
એણે દેખાડ્યું હતું તે
હવે લોકસ્મૃતિમાં
કૃષ્ણજન્મ પછી ક્યારે ન થયેલી દેવવાણી જેવું મૂક થઈ ગયું
એણે ચા પીવાની છોડી દિધી છે
ત્યારથી ફૂટપાથ હવે ફૂટપાથ તરીકે જ વપરાય છે.

૩)
મારું મુબઈ પોસ્ટકાર્ડ છે.
ઉઘાડી કથા-વ્યથા અને તથા,
મારા શબ્દમાં ડૂબેલો શાંત ભૂરો દરિયો.

૧)

જન્મ કુંડળી જેવા લોકો આ શહેરમાં ફર્યા કરે છે
ટ્રેનમાં લટકી એમના સ્નાયુ
રિબામણીમાં આમળ્યા હોય તેવાં થઈ ધ્રુજતા હોય
રોજ રાત્રે ક્રિશ્ચયન સ્મશાનમાં પથ્થરો
નામ સાથે ઊભા રહે તેમ મકાનો મુંબઈમાં ઊભા રહે છે.
ફોરસ રોડ પર અટકી ગયેલા પુરુષની બાયડી
મનમાં કબૂલ કરી રડે
ત્યારે સંતો જીવનની સાદગી સમજાવે
છ્તાં ભવિષ્ય ભાખ્યા વગરના બકરા જેવા
ટ્રેન નીચે કપાઈ લોકો છૂટા પડી જાય છે.

૪)
જહાંગીર આર્ટ ગેલેરી પાસે
ઝાડમાંથી નીતરી પડેલા છાંયડામાં
પાંદડાથી હવા ખખડતી હતી
ગેલેરીમાંથી આવતી રંગીન હવામાં
મેં આકાશ જેટલી શાંતિ અનુભવી હતી
મેં આકાર શ્વસ્યા હતા
રંગો તાળવે મૂકી ચાખ્યા હતાં
ગેલેરીમાંથી બહારા આવી વિશ્વ ઉપર દ્રષ્ટિપાત કરું
તો આંખમાંથી કેવળ ફેરફાર જ ટપકે છે
જે ૧૨ વરસની છોકરીના સ્તન
અને ૩૬ વરસની સ્ત્રીના સ્તન જેવા છે.
(૨૦૦૫)