3)
તારા અંબોડામાંથી છટકી
તારી પીઠ ઉપર પછડાતા વાળ જેણે જોયા/સાંભળ્યા નથી
તેને ખબર નથી
કે સ્વપ્નમાં અવાજનું ઝરવું એટલે શું
૪)
બારીમાંથી આવતા તડકામાં
બળે છે તારી ઋજુતા
તારા જાંબૂડી હોઠમાં
બળે છે શબ્દો
બધું જ બળે છે
આ લાલચુ બપોરની સુક્ત મીઠાશમાં
તારી છાતી પરના પાણીમાં અચાનક ઉદભવેલા ઉનાળાથી.
૨૦)
યુધ્ધ પતી ગયા પછી
હલદીઘાટીમાં પાટિયા પર લખ્યું હતું
વૃક્ષારોપણ કરો.
વિચારોમાં શબ્દ હમેશા દાઝેલો જ હોય છેઃ
નવું વૃક્ષ રોપવું
એ નવી આગની શરુઆત છે.
૩૯)
માણસ હોવાની એક સુરરિયલ કે અસ્તિત્વવાદી અનુભૂતિ-
આપણો પંજો
બિલાડીના પંજા સમ જમીન પર ગોઠવી શકાય છે
અને
પત્નીની પીઠ પર ગોઠવી ઘસડી પણ શકાય છે.
પશુત્વ શેમાં છે;
પંજામાં કે પંજાની સમજણમાં?
(૨૦૦૫)
મિત્રો આ ચાર કાવ્ય મારા બીજા કાવ્ય સંગ્રહમાંથી અહીં લીધાં છે જેનું શિર્ષકઃ’કવિતાઃ જીવનચિત્રોનું અક્ષયપાત્ર..’ છે.
૨૦૦૭માં મુબઈથી પ્રકાશિત થયા હતાં.વાંચો–
તારા અંબોડામાંથી છટકી
તારી પીઠ ઉપર પછડાતા વાળ જેણે જોયા/સાંભળ્યા નથી…..અથવા
નવું વૃક્ષ રોપવું
એ નવી આગની શરુઆત છે…..આગળ વાંચો@
http://himanshupatel555.wordpress.com/
(જ્યાં કવિતા હયાતીના શ્વાસ ભરે છે.)
અભાર,હિમાન્શુ.
તારા અંબોડામાંથી છટકી
તારી પીઠ ઉપર પછડાતા વાળ જેણે જોયા/સાંભળ્યા નથી
તેને ખબર નથી
કે સ્વપ્નમાં અવાજનું ઝરવું એટલે શું
વાહ હિમાંશુભાઈ, ખુબ સરસ વાત મૂકી ….
નવું વૃક્ષ રોપવું
એ નવી આગની શરુઆત છે.
અને
પશુત્વ શેમાં છે;
પંજામાં કે પંજાની સમજણમાં?
ખુબ ગમ્યું …
ટંૂકા પરંતુ અર્થસભર કાવ્યો.
વાહ, બધાં જ કાવ્યો સુંદર અને વિચાર પ્રેરક, ગમ્યા…
બારીમાંથી આવતા તડકામાં
બળે છે તારી ઋજુતા…
હયાતીના શ્વાસ ભરતી કવિતાઓ ગમી !
શ્રી હિમાંશુભાઈ
ઊંડા ઉતરી સ્પંદનોને આબેહૂબ ઝીલ્યા છે…અભિનંદન.
રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)
ઉત્તમ રચનાઓ ! અભિવ્યક્તિનો મરોડ બહુ ગમ્યો.
“નવું વૃક્ષ રોપવું એ નવી આગની શરૂઆત છે” અને :પશુત્વ શેમાં છે: પંજામાં કે પંજાની સમજણમાં?” પંક્તિઓ વધારે સ્પર્શીં ગઈ.
Enjoyed very nice poems here!
But the first one is superb!!
Sudhir Patel.
કે સ્વપ્નમાં અવાજનું ઝરવું એટલે શું
તારી છાતી પરના પાણીમાં અચાનક ઉદભવેલા ઉનાળાથી.
એ નવી આગની શરુઆત છે.
પશુત્વ શેમાં છે; પંજામાં કે પંજાની સમજણમાં?
ક્રિકેટમાં જેમ છેલ્લા બોલે કોઈ છગ્ગો ફટકારે અને જે ટીમ હારી જાય અને તેને જે ઝાટકો લાગે તેમ તમારી છેલ્લી પંક્તિ ખરેખર ખુબ જ સુંદર અને ઝાટકો આપી જાય છે. આ તો માં સરસ્વતીની કૃપા હોય તો જ લખાય.
ખુબ જ ધન્યવાદ!
વિપુલ એમ દેસાઈ
http://suratiundhiyu.wordpress.com/