એક કવિની અજીબોગરીબ દાસ્તાન

મે 30, 2010

(આ કવિતા જ છે તેમાં કશું સંતાયેલું નથી કાળા-લાલ ?ચિન્હવાળા ચોરસ અને બીજી ઉમેરેલી માહિતિ કવિતા અનુભવવામાં સહાયરુપ છે..-હિમાન્શુ.)

જન્મ…

��� ������ �������

������ ���� ����� ������� ������ ������� ������ ��� ������ ������� �� ��� ����� ������ ����� ��� ������ �� �������. ���� ������� �� ��� �� ��� ����� ��� 1926 અહી શરુઆત� �� ����� ��� ��� ��� ����� ��� ��� ������ �� ��� ��� ���� Ρ ��� ����� ������ ����� ������ ��� ���� ����� ��� ������ ��������� ��� ������� ������� ���� ��������.
�� ��� 1944-1950 વિકાસ ����� ����� ��� �������� ������ ������ ����� ���� ����� �������� �� ����� ������� �������. ����� ����� �� ������� �������� ���� ������ ��� �������

���� ������ ������� ����� ����� �� ���� ����� ������� ���� ���� ������ �������� �� ���� �� (������� �������) ����� �� ��� ����� ������ ��� ���� ���� ���� ����� ������� ������� ����� ������� ���������. ���� ��� 1950 ������ ����� (������ �������). �������� ��� 1954 �� (������� �����) ���� ��� ����� ������ ���� ���� ����� ����  ҡ ��� ������� ������� ����� ����� ��� (����� �������) ������ �� ���� ���� ��� �� (����� ����). ���� ��� ������ ������� �� ������� ������� ����� ������ ����� ������� ��������� ������ ������� ������� ������� ��� ����� ������ �� ������� �� ���.

����� �� ����� ���� ������� ������ɡ ���� ����� �� ������ �� ���� ���� ������ ��� ��� ����� ������ �� ������� �������� ������� ɡ ��� ���� ������ ��� ����� �� ����� �� �������.

����� ������ ������ �� ����� ��������� �������ɡ ���� ������ �� ����� ������� ������� �������� ���� ��� �� �������. ��� ��� ��� ����� ������ ������ ������� �� ����� ������ ��������� ������� ���� ��� �� ���� ����� �� ���� ������ ������� ��� 1958.

��� ���� ���� ���� 1958� ��� ��� ������ ������ ���� ���� ���� ������� �������� ������ �� ����� ������� ��������.
������� ��� ����� ��� ���� ��� ���� 1959 � 1964� �������� ��� ��� �� ������ ������� ������� �� ����� �� ����� ���������ʡ ������� �������� ������� ������ ������� �� ������� ������ɡ ��� ������ ���� ����� ��� ����ϡ �� ������� �� ������ ������� �� ����� �� ��� ޡ ����� ���� ������ ��� ����� �� ���� ����� ����� ����� �� ���� ���� �� 3 �� / ����� 1999.

����� ��� ��� ������ ������� ������ ��� ������ ������ ������� �� ����� ������� �� ����� ������� �������� ������� �� ����� ������ ������ ����� ѡ વર્ક  ��� ������ ������ ���� ���� ������� �������� ������ ������ ������� ������ ������� ����� �������� �� ������� ������� ������� ���������� ���� ���� ���� ������� ������ �� ����� ������ �������.

��� ������ ��� ������ ������� ������ �� �������� ����� (������ �������) (1950)� (������ �����) (1954)� (����� ����� �� �����) (1959)� (����� �� ����) (1960)� (����� ��������) (1964)� (��� ����� �������) (1965)� (���� ���� ��� ����) (1966)� (���� ������ ������) (1969)� (����� �� ������) (1986)� (������� ��� �����) (1970)� (������ ����� �����) (1970)� (����� �� ��� ������ ������ �����) (1971)� (���� �����) (1972)� (���� ����� ����� �����) (1974)� (��� �����) (1975)� (����� �������) (1979)� (����� �����)(1989)� (���� �������) (1995)� (����� ������ ����� �����) (1998)� �� ���� ��� ������� �� ��� ����� �� ���� ������ (���� �����). ��� ����� ��� ������� ��� ���� ����� ���� ��������� �������� ��������� �����������.

���� ������� ��� ����� ������� ������ (��� �����) ����� ����� ������ �� �� ������� (���� �� �����)� ���� ������ -���મ્રૂત્યુ …..બાકીનું બધું તો તમે જાણો છો,માત્ર કવિતા બચી છે..

૫-૩૦-૨૦૧૦ ( કમ્પુટોગ્રાફ અને ટાઈપીંગ.)


એક ચેસ કાવ્ય

મે 28, 2010

g2.g3qd8 .f6 14.bd3. f1g7 .g5 15Ral.dl.

શ્વેત 15 bg2 સત્વરે રમવું જોઈએ,

Nf3-d2-f1, પાછળ પડી જવા શક્ય થાય તે માટે….

Rh6xh2 કાળી હુમલો કરવા તક આપે છે.

તે  ત્યારે જ શક્ય બને, જ્યારે એ રાજા પાસે બેસી રહેલા

ત્રણેવ આળસુઓ રમતમાં સામેલ કરે.

એ આત્મહત્યા, ગણતરીહીન બનાવે છે.

આ અને પછીથી લીધેલા થોડા પગલાં

શ્વેતને સામે થવા તક આપે.

22…bc8.d7 23. Re2*f2 qg3.

28…Rf8xf1+

આ બધું બચેલું કાળુ,  સફેદ રાજા પર તૂટી પડે.

તો શ્વેત રાજાએ થોડું પાછું ખસવું પડે, પણ, તો

એને બચાવ વગર બેસી રહેવું પડે.

આત્મહત્યા બીજો દોર શરુ કરવા તૈયારી કરે,

વજીર મહત્વપૂર્ણ  દરમ્યાનગીરી કરે ત્યારે;

પણ, પેલા કાળા-ધોળા ઘોડા

છેક રામાયણ કાળથી pseudo-sacrifice નામે

બેસી જ રહ્યા છે.ક્યારે જીતશે આ ઘોડા રમતિયાળ યુધ્ધ?

માણસમાંથી છૂટી

રાજ્ય-વહિવટી બનેલા લોકો તો આદિકાળથી કહેતા આવ્યા છેઃ

મણસ મારી, યુધ્ધ હમેશા જીતાય છે.

pseudo-sacrifice==chess terminology

બનાવટી બલિ,કામચલાઉ બલિ  દિખાઉ બલિ (એવો અનુવાદ કરી શકાય.)


બે નાનાં કાવ્ય-૨

મે 26, 2010

૧)

આ પડઘામાં

શબ્દો ફરીથી એજ સંગીત છે.

જૂઓ એ લોકો તરફ.

તમારામાંથી છૂટા પડી

તમને જ,     ફરીથી સંભળાવે છે.

તો આ મિષ શું છે ?

મેં હમણા જ સ્વપ્ન કથન તરછોડ્યું,

અને કવિતા

હમેશા શિર્ષક તળેથી શરુ થાયઃ

હુ અર્થાત હું-

આંખો હમેશા બધું જ વારંવાર પુછે છે.    ૬-૧૧-૨૦૦૯

૨)  વૃક્ષ

આ પવન અને વરસાદ

બન્નેવે ગઠબંધન કરી વૃક્ષ ખંખેરી નાખ્યું.

તડકો પાણી બાળી  ગયો,

ખટારા રસ્તો ચાંપી ગયા,

પક્ષીઓ હવા ખોતરી ગયાં,

ટાઢ ભરડો ભરી ગઈ;

બીજે  દિવસે વૃક્ષ આછુંઆછું થરથરતું હતું.

પાનખરને પહેલે જ  દિવસે…..    ૧૦-૨૯-૨૦૦૯


બે નાનાં કાવ્ય

મે 22, 2010

૧)  અળસિયાં

પછી એક દિવસ તારી પાસે આવ્યાં.

બહેરી માટીમાંથી

જેવી તેં વસંત ઉથલાવી.

અળસિયાં, અમળાયેલાં પોચટ,

સંકોચાયેલાં લાંબા– જો કદાચ એ

ન હતો ઉલ્લાસ, એ કેટલું બધું  ઉલ્લાસ જેવું હતું–

અને એક કટાયેલી દોરી હળુહળુ

ઠરીઠામ થઈ.

૫-૭-૨૦૧૦

૨) પ્રેમ કેવળ અનેક પાસ છે…

કોફીમાં બોળેલો સૂર્ય

અન્ય દહાડો ઊંચકી બહાર નીકળે.

અને લાંબા કાવ્યમાંથી

ઘનિભૂત વાક્યો બહાર આવે

તેમ તારા પંજામાંથી

આંગળી શોધી કાઢી, પકડી હતી

તને ઊભી કરવાઃ

પછી તેં ક્યારેય પાછી ન હતી માંગી.

૫-૨૦-૨૦૧૦


ઘર ઝુરાપો-૨

મે 16, 2010

તમારે જો ભારત વિશે જ વાતો કરવી છે,

તો ટાંકો ગોલ્ડ્મેન શાક/સત્યમ ફંડ

અને મેકડાનલ-ચાઈનિસ સહિયારું સાહસ,

વરાળ પ્રેસરકુકર અને બાફેલી કોબીમાંથી

વોલ્કેનો એ ફૂંકેલા બળથી ગોટાય છે.

પ્લાસ્ટિક બોટલમાંથી સેનેટાઈઝર છાંટતો

વટલાયેલા ભારતીય કાયદાથી

નિયંત્રિત કૉરપોરેટ નોકરિયાત

માથે  હેર-નેટ પહેરી ખચકાય છે.

ફ્રીટો-લેનો એન્જીનિયર નવા વિચારોથી પીડાય

પછી અચાનક

કોથળીમાંથી બે-પાંચ કાતરી ઓછી થઈ જાય.

ચાણક્ય કહી ગયા હતા-

ભાષાનું અપરણ થશે અને મરડાશે

અર્થશાસ્ત્ર, કેબીનેટ કક્ષાના મંત્રી

તથા ઓફિસમાંથી બે મહત્વાકાંક્ષી દ્વારા.

( ઇંગ્લેન્ડથી m.b.a. કરી પાછા ફરેલા.)

અને કોણે વિચાર્યું હતું કે ખોરાકમાંથી નવાઈ પમાડે તેવી

સ્મેલ આવશે, છતાં ભાવશે,

અને ત્યારથી ભાષામાં શંકરવર્ણ ફેરફાર પ્રવેશશે.

હવે કોર્ટમાંથી સહાયક

લંચ આવર k f c માં પાથરી બેસે છે

એમના જીન્સ અને વિચિત્ર પણે આકર્ષક હાઈ હિલ પહેરી.

આપણે બીજાએ આગાહી કરેલા સમયમાં  જીવવા ટેવાયેલા માણસો-

તમારી વાર્તામાં કદાચ શરૂઆત ચૂકી ગયો હોઇશ

તમારી અપેક્ષાઓ સંક્ષિપ્તતામાં-

( તે વખતે ૧૦મા ધોરણમાં પણ “આંધળીમાના કાબળને” ય )

મૂકી શકતો નથી.

પણ હા સમગ્ર

સમારેલું અને સાંતળેલું પહોળા નાન-સ્ટિકમાં

ધીમા તાપે,

રોટલીમાં વાળી-ઠાંસી ભરી  આપેલું

બચકાટી ચાવતા ચાવતા

ઊપર ટ્યુબલાઈટોથી બળતી

spaceમાં ટગરટગર તાકી રહું છૂં…..

૫-૧૫-૨૦૧૦


કાવ્ય ત્રયિ

મે 14, 2010

૧) તાપી

પહેલો ભય
પલળવું શરુઆત
ડૂબી જવું
પહેલો આકાર
લંબરુપ કાયા
અઘરું હતું
જે નથી શક્ય
તેને આડૂં પાડવું
શરુઆતમાં જ હદબહાર
આયોજન બેઢબ
થાય–
પછી લુપ્તતા શું;
મુંડન કરવાથી
મૃત્યુ દયાળૂ થઈ જાય.
૫-૭-૨૦૧૦

૨) વરસાદ તળે

ટીપાંમાં
પાણી અતિશય વફાદાર
છે.
દરેક ટીપું
પડ્યા પછી દેખાતું નથી;
આપણે
ગુરૂત્વાકર્ષણ વિચારીએ
કે
ચોક્કસ બંધારણ;
વરસાદમાં
પલળેલા વૃક્ષ તળે
આપણે
ભીના ન થવા
ઊભા રહીએ છીએ,
અને
શંકાશીલ.
૫-૮-૨૦૧૦

૩) શાહજહાં-એક પુનરાવર્તન

ફેરોએ એ બધાંને હણી નાખ્યા હતા જેમણે
પિરામિડમાં ગુપ્ત ઓરડી બનાવી હતી જેથી
એની હયાતિની નજીવી માહિતિ ગુપ્ત થઈ જાય.
હેનિંગ મેંકલ-” ધ વ્હાઈટ લાયોનેસ”

નિષ્કર્ષ સરળ હતો;
કોઈ રહસ્યમાં ભાગીદારી કરવી નહીં.
જાજરુ ગયા પછી
ધોવા હાથ ગેરહાજર હતા.
પણ પ્રજા તરીકે
શહજહાં સામે કોઈ
આત્મરક્ષણ ન હતું
જેણે આરસપહાણ ઘડવા
આદેશ આપ્યા હતા
એ સ્પષ્ટતા વગર કે
તાજ પછી હાથ ખેરવી લેવાશે !
એક સત્તાધારી માણસ
સૌંદર્ય માટે થોડી ખોટ
સહી શકે, રાજા બોલ્યો હતો,
એની લુચ્ચી બારી
ખૂલ્લી રાખી
જે ક્યારે બંધ થઈ
નથી અને થશે પણ નહીં
સુંદર હત્યા પછી.
૫-૭-૨૦૧૦


એનો જન્મ ( અનુવાદ )

મે 10, 2010

જ્યારે તે જન્મી’તી પૃથ્વી યથાવત રહી;
રાત્રીએ મહાહિમને શાશ્વત કર્યો,
માનું હૃદય ભૂતકાળમાં પાછું ફેંકાયું
એનો પ્રેમ વિસ્મરણમાં સરકી ગયો.

તેના એકાકી, ઈશ્વરી પીડન માટે,
કોઈએ આ નાનકડા જીવની વેદના ઘડી હતી
જેથી એ વણવા માંડે મૃદુતાપૂર્વક-પ્રચંડ ઊણપ
એની જિંદગીના લહુ ખરડ્યા તાંતણે.
( ધ બેટલ એટ સીઃ ધ કંપ્લીટ પોએમ્સ )
અનુ, હિમાન્શુ પટેલ

Read the rest of this entry »


મા-બે કાવ્ય

મે 9, 2010

૧)
ગૂંચવાડો

જન્મ્યા પછી, લાતો ઉછાળી.
મા એ મને ધારીધારી નીરખ્યો હતો.
વચગાળામાં
“માની રક્ષા કરજે ” આદેશ સ્વરુપે કહ્યું હતું.
પછી એક સવારે
ખભા પર એ. કે.૪૭ પહેરાવી દીધી,
અને ફરીથી કહ્યું;
” માની રક્ષા કરજે.-??”
૪-૩૦-૨૦૧૦

૨)

ચાલ
મારી બાનો વૈજ્ઞાનિક સ્વભાવ સ્વરુપે
અભ્યાસ કરું,
નહી કે લોહી ચૂસવાનું મશીન!!
હું મને
બ.ક.ઠાકોર
કરતા ભમરી જેવો વધારે લાગું.
હું પાતાળમાં સંતાયેલા
ઈતિહાસ કરતા
ધુમ્મસ વધારે છૂં;
અભ્યાસને, નહી કે ભૂસ્તરને.
૪-૨૯-૨૦૧૦


સૂરજ ધોળે દહાડેઃ આસ્વાદ

મે 5, 2010

સૂરજ ધોળે દહાડે છતમાં છીંડું પાડે !
હમણાં હમણાં ફાટીને ગયો છે ધુમાડે !

ચશ્માં પહેરો, છત્રી ઓઢો, શું ફેર પડે ?
પાણીનું પાણી ઊતારી, આગ લગાડે !

લાગ પડે એ એવી ઝાલી લે છે બોચી,
ત્યારે પડછાયો પણ કૈં આવે નહિ આડે !

ભાગી ભાગી બહુ તો એ.સી. રૂમમાં બેસો,
ત્યાંય તમારા મનમાં પેસી એ રંજાડે !

ગીત જવાદો, ટહુકો પણ શોધ્યો ના જડતો,
એવો મારે છે છાપો એ ઝાડે ઝાડે !

આખો દિ’ સૂબો થઈ સૌને નાચ નચાવે,
રાત પડે શાને કોઠીમાં મોં સંતાડે ?

ખખડાવી થાકે ને દ્વાર છતાં ના ઊઘડે,
સૂરજ ધોળે દહાડે છતમાં છીંડું પાડે !

-સુધીર પટેલ

જીવવાની અદભૂત કળા એટલે એક પાસામાંથી બીજા પાસામાં ગોઠવાઈ ત્યાં અકળામણ
અનુભવવી તે.માણસ હોવું એટલેજ અધુરાપણુ, અથવાતો ન ફાવવું તે.આપણું સગવડીયું શારિરીક બંધારણ આપણી માનસિક અવ્યવસ્થા માટે કારણભૂત છે.અસ્તિત્વવાદીઓ કહેછે તેમ આપણે પસંદગીથી જીવીએ છીએ, અથવા આર્થિક પરિભાષામાં કહીએ તો આપણે માંગણીથી જીવીએ છીએ. બીજી રીતે જોઈશું તો આપણે આગ્રહથી હયાત છીએ.આપણી આવી હયાતીમાં સૂર્યનું સ્થાન વિશેષ છે,કારણ સૂર્ય જીવનદાતા છે. આપણું અસ્તિત્વ સૂર્ય પર એટલું જ નભે છે જેટલું વનસ્પતિઆદિનું.પ્રકાશ વગર જીવવું અશક્ય નહિ અઘરું છે.

સૂરજની આ ગઝલ કવિનો અને હયાતિની વૈવિધ્યતાનો એક અનોખો મિજાજ છે. ગામડે રહેઠાણના પાછલા ભાગમાં છાપરી કે છાપરાં ગોઠવી બનાવેલા રસોડામાંથી દેખાતો સૂરજ છાપરી તળેના વ્યક્તિ માટે કાંણું પાડી પ્રવેશેલો છે. અને જેમ પેલો બીલોરી કાચ પેપરમાં
કાંણું પાડે તેમ આ બળબળતી ઉર્જા છતમાં છિદ્ર દ્વારા અણીયાળા સળીયા સમ આવી અથડાય છે, અને-ધોળે દહાડે-કહેલા, પેલા ધોળે દહાડે આવતા લુંટારુઓ જેમ, આપણી
મરજી વિરુધ્ધ જબરદસ્તીથી પ્રવેશે છે.આપણા પર સવાર નૈસર્ગિક શક્તિનો ઉલ્લેખ ખૂબ સહ્જતા અને નિખાલસતાથી શબ્દોમાં સરકી આવે છે.આવા ચિત્ર સામે બીજી પંક્તિમાં ચૂલામાંથી નીકળતો ધૂમાડોઝીણી સેરમાં કે ગોટામાં, જેમાંથી સૂર્ય સંપૂર્ણ નથી દેખાતો અને તદઉપરાંત નીચેથી ઉપર જોતી વ્યક્તિને ફાંટમાંથી કે છિદ્રમાંથી સૂર્ય અંશતઃ દેખાય છે એટલે તો કવિ એને – ફાટેલો- વિભાજીત કહે છે. અને ધૂમાડામાં મૂકેલો સૂર્ય
ગતિમય પણ થઈ જાય છે.પહેલી બે પંક્તિનો સૂર્ય ખૂબજ દ્ર્ષ્ટિક્ષમ છે.( અન્ય આસ્વાદકો
સમ મારે આ બે પંક્તિને આત્મા-પરમાત્માના રુપકો, મૃત્યુ કે ધાર્મિક ક્રિયાઓ સાથે સાંકળવી નથી તેથી એ વાત અહીમ કૌસમાં અધૂરી મૂકું છું, સુધીરભાઈ.)પહેલી બન્ને પંક્તિની ચિત્રાત્મકતા અને મિજાજ ગઝલમાં ઉદભવેલી કાવ્યક્ષમતા છે.- હમણા ફાટીને-માં ચૂલામાંથી તડતડતા કોલસામાં ઉદભવેલો ઉર્જાનો અવાજ તો -છતમાં છીંડું-શબ્દ સ્વરુપે કાગળ પર કાયમી દસ્તાવેજ છે.

બીજો અને ત્રીજો શેર તમે અમદાવાદમાં હોવ તેવો દાહ મૂકી જાય છે.નવી કે જૂની-ચશ્મા કે છત્રી-પધ્ધતિ, ઉનાળામાં કે ઓતરાચિતરા તાપમાં તમને મદદરુપ નથી, કે નથી વૃક્ષનો લીલોતરી ભર્યો કાળો પડછાયો આસ્વાસન રુપ. ગરમીની પકડ -એવી ઝડપી લે છે બોચી-અને એનાથી થતી બળતરા ખાસ કરીને બોચીમાં-કૉલર કે ટાઈથી.
ઉનાળુ અસહિષ્ણુતા આપણા થાકમાં, આપણા નીતરવામાં, અને ચામડીમાં બળતા પાણીથી ઉદભવેલી બળતરા-આપણું ભીનું સુક્કાપણું!!-શું ફેર પડે છે ?-કોને પડી છે માણસ હોવાની અસહિષ્ણુતાની કે અશક્તિની. આપણે એક અને પેલા તેંત્રિસ કરોડ!!
અને એમાંનો એક સૂર્ય, તે પણ કેવો લાગ જોઈ બેઠો હોય જાણે કે, ગરમીથી હિંસકતા આ
- લાગ પડે-શબ્દમાં શિકાર જોઈ છ્લાંગ મારતા સિંહ કે જીવડું જોઈ ગરોળીમાંથી આવતી અતિ ઝડપી જીભ જેવું,ચોટી જાય.આપણું અણજાણ્યાપણું આપણી અશક્તિ કે અસહાયતા છેઃ આપણા હોવાની ઉણપ.

ચોથા શેરમાં આ ભૌતિક વિશ્વના સુખસગવડ આપણને હાંશ નામની શાતા આપે છે, જે
કદાચ છૂટકારો કહેવાય.આપણી અસહિષ્ણુતાની ઉતાવળ તે ” ભાગી ભાગી -આ દીર્ઘ ઈ ની તીવ્રતા!!-છ્તાંએ છૂટકારામાં કે હાંશમાં જેમ ભૂતકાળ કે આંખમાં કણી ખૂંચે તેમ એ ઉર્જા આપણા ચિત્તમાંથી છૂટી નથી પડતી, તો પછી છૂટકારો કેવી રીતે? એટલેતો રંજાડે પછી ” !” છે, તો પાંચમાં શેરમાં વૃક્ષમાં ઘર કરી ગયેલાં પંખીઓ કે એમના નિવાસમાં વ્યાપેલી રિક્તતા અને એમાંથી જન્મેલી જીવાતા લયની તીર્યકતા દેખાય છે.અને સર્જક પણ જાણે એનાથી ખૂશ નથી, એટલે તો પેલો કંટાળો કે માથાકૂટ નથી કરવી તે દાખવતો શબ્દ ” જવાદો” ગીત જેવા મીઠાશ ભરેલા શબ્દ પછી તરત આવી ચડે છે, અને તે પણ
આ સૂર્યની દાદાગીરી જોઈને-એવો મારે છે છાપો ઝાડે ઝાડે”. છઠ્ઠા શેરમાં કવિચિત્ત અક્ળાય છે – આખા દિવસની ઉથલપાથલ પછી જાણેકે સૂર્ય થાકી ગયો હોય અને ચોરની મા કોઠીમાં મોઢુ સંતાડી રડે એવી દશા સૂર્યની હશે! ગામડાના કે શહેરના લોકોની દશા જોઈ અનુકંપા અનુભવતા કવિહ્રુદયમાંથી આ ખૂમારી અભિવ્યક્ત થઈ છે. કદાચ કવિ પોતાની શબ્દ શક્તિનો પરિચય આપે છે! અને એક મા નાનકડા બાળકને શોધતી, બબડતી હોય ” ક્યાં ગયો” એવા નિખાલસ આ શબ્દો અહી સંભળાય છે. છેલ્લા અને સાતમાં શેરમાં ફરીથી પહેલા શેરની સૂર્ય ખૂમારી પાછી ફરે છે. તાપથી બચવા દ્વાર બંધ
રાખી અંદર જીવ્યા કરતા ઘરો મથ્યા કરે છે પણ ઉર્જા પીછો છોડતી નથી. એકધાર્યો
અથડાયા કરતો તડકો જાણે પેલા બીલોરી કાચનું કામ કરે છે અને દરવાજામાં રહેલી ફાંટ શોધી કાઢે છે.પાણી જેવું પાતળુ વહ્યા કરતો તડકો કે ગરમી યેનકેનપ્રવેશે જ છે અને ધોળે દહાડે ધાડ પાડે છે-વિદગ્ધતાની.

સૂર્ય અને એ દ્વારા તડકાનુ કે ઉર્જાનું એક સળંગ ચિત્રણ આ ગઝલનુ આકર્ષણ છે.મોટાભાગે
ગઝલમાં દરેક શેર જૂદા ભાવ વ્યક્ત કરતા હોય છે, પણ એક જ વિષય કે પદાર્થને લગતી ગઝલ ઝટ હાથ લાગતી નથી.( કોઈને એવું કહેવાનું મન હશે કે નજરંમાં લાંબી દોટ મૂકો.)આવું બને ત્યારે કવિતામાં બને તેમ ગઝલ પ્રતિકમય થઈ જાય છે અને અનુભૂતિના કે સંવેદનના એક જ સ્વરુપને ઘનિભૂત આકારમા રજૂ કરે છે,એવું કવિકર્મ અને ભાષાકર્મ અહીં ધ્યાન ખેંચે છે.
નોંધઃ સુધીરભાઈ છેલ્લા શેરમાં ” ખખડાવી થાકે ને દ્વાર “ને બદલે ” થાકે છે દ્વાર “,
વિચારી જુઓ-છંદ તૂટતો નથી.અસ્તુ.
૪-૧૨-૨૦૧૦
હિમાન્શુ પટેલ


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 27 other followers