‘કાંત’ કલા ( સ્વચ્છંદ છંદ )

સોડાવોટર જેવું ફૂલતો સમુદ્ર.
એક હોડી આજ મહારાજ જલ પર ફૂદક્તી,
નગરી જ્યાં યામિની દમકતી વહી આવી,
ભ્રાંતિ વર્ષમાં, વનમહીં અથાક સડતી.

કવિ એક મર્યો. વાંચું લખ્યા છંદ એના
છિન્નવિછિન્ન ચુપકીદી ધસે બારીએથી
કાટ ભરી નાગરિક સદિમાંથી
દામિની શ્વેત નીતરતી ચંદ્રમાંથી.

-પ્રિયે બાષ્પિભૂત થયાં છે સ્વપ્ન સઘળાં?
ઠરી જવાય જૂના લાક્ષાગૃહે, અરીસા ઊભા
મહી સમોપોલા અનાર્ત્ત વા અ-શોક.

ગંઠાયેલા રસમાં વળગી રહ્યું સફરજન છરીએ.
બાકી વધી ગહન રાત્રીએ
આકૃતિ એક સજ્જ્ડ અંગોઅંગ ભીડેલી.
૪-૮-૨૦૧૦